"Wat heeft een boek voor nut als het je niet een betere versie van de werkelijkheid voorspiegelt?"

Verschillende antwoorden zijn er op deze vraag, en daarom vind ik hem mooi.

Uit: De gevleugelde van Arthur Japin

Nog even wat meer:

"Wat heeft een boek voor nut als het je niet een betere versie van de werkelijkheid voorspiegelt? De waarheid kende hij al. Die was hem te alledaags, te weinig ongerijmd en zo voorspelbaar dat het hem onmogelijk kon boeien. Waarom zou hij moeten lezen over iets dat hij zich toch al goed kan voorstellen? Wat hij met eigen ogen overal kon waarnemen hoefde hij toch niet ook nog eens verwoord te zien?"

Ik ben wel benieuwd naar een gesprek over dit onderwerp tussen Japin en Westerman. Westerman, die ik ooit met glinsterende ogen hoorde zeggen: "De waarheid is zo fantastisch, er is zoveel om mee te werken, er is zoveel.” Eigenlijk zou het moeten gaan tussen Westerman en degene die de vraag stelde, Alberto Santos-Dumont, maar die kan geen gesprekken voeren buiten het boek. Of wel? Is een polemiek tussen beiden mogelijk? Zou Westerman dat doen, met een fictief personage?

Geluidloos

La vérité

"La vérité est une bulle de champagne, elle remonte toujours à la surface."

Gilles Martin-Chauffier in Une vraie Parisienne (2007)

Gilles Martin-Chauffier is een Frans journalist en schrijver. Blijkbaar zijn niet al zijn uitspraken onomstreden, maar deze mag.

Nocturne voor Herckenrath-Dory

Ik vind het woord noctiflore:
snachts bloeiend - opengaand
ik ken geen woord waaraan
ik mij zozeer herken
in dit boek vol woorden

(en zoals het voorwoord zegt
cette édition a environ cent
colonnes de texte de plus
que la précédente)

zelfs noctambule (slaapwandelaar
nachtbraker nachtpitje) moet
het nachtelijk onderspit delven
al maakt daarentegen
noctiluque (snachts lichtgevend)
weer een gerede kans
tot mijn liefkooswoorden
te gaan behoren

ik noctuelle (nachtvlinder)


Simon Vinkenoog


Via Laurens Jz. Coster gevonden. Mooi. Ik weet (nog) niet uit welk jaar.

"Een deuk in een pakje boter slaan, dat moet je doen"

Het ligt er natuurlijk een beetje aan hoe hard de boter is, maar echt moeilijk is het niet: een deuk in een pakje boter slaan. Ik moest dan ook giechelen toen ik het hoorde. Het werd gevolgd door “En het lukt hem elke keer," bedoeld als compliment. Denk ik tenminste. 

Nu ik er nog eens over nadenk: Misschien was het wel een knap vermomde sneer. Het zou zomaar kunnen want echt goed vond ik het optreden niet, en ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat Trijntje dat wel vond. Zou ze zo vilein zijn? Ik denk het niet.

Taal verandert voortdurend. Trijntje is niet de enige die het heeft over een deuk in een pakje boter in plaats van over het gebrek aan capaciteit om hem te kunnen slaan. We kunnen die uitdrukking natuurlijk best wel gaan gebruiken. Wel zou ik het dan logisch vinden als het dan betekent dat iets niet zo heel best of een kleine prestatie is. Andere optie is dat we de boter koud maken, want dan wordt het een stuk moeilijker. “Hij slaat een deuk in een pakje ijskoude boter.” 

Of we houden hem als verkapte kritiek. Doortrapt maar mooi.

Turks Fruit en Piet Paaltjens

"En zo werd ik bekend op feesten. De stille jongen met de onherroepelijke marmerwitte vroeg geknakte wangen. Net Piet Paaltjens in schuimplastic."

Treffend beeld. Gaaf!

Uit: Turks Fruit, Jan Wolkers (1969)

80 dagen niet in een luchtballon

Wist je dat Phileas tijdens die hele reis geen seconde in een luchtballon reist? Hij overweegt het een keer kort, verwerpt het idee direct ("veel te gewaagd en bovendien op het ogenblik onmogelijk") om vervolgens met de kapitein van het schip de Henrietta in zee te gaan.

Lekker leesboek, dat wel.