La vérité

"La vérité est une bulle de champagne, elle remonte toujours à la surface."

Gilles Martin-Chauffier in Une vraie Parisienne (2007)

Gilles Martin-Chauffier is een Frans journalist en schrijver. Blijkbaar zijn niet al zijn uitspraken onomstreden, maar deze mag.

Frankrijk - België

Het WK 2018 maar dan in boeken.

Frankrijk: La Zizanie

Voor Frankrijk speelt hetzelfde boek als in de kwartfinales. La Zizanie van Astérix en Obélix. Why change a winning team?
Een verhaal over teamgeest en onoverwinnelijke Galliërs. Daarmee kunnen de Fransen Fier de strijd in.

België: 'De Leeuw van Vlaanderen' 

Een goed verhaal hoeft niet waar te zijn. De roman klopt historisch gezien misschien niet helemaal, maar de Belgen maken korte metten met de Fransen, en daar gaat het om. De Gulden Sporenslag, wat een naam jongens, is een feit en is, hoe verrassend dat ook was, gewonnen door de Belgen. Als het dan ook nog eens het boek is dat dat het Belgische Volk leerde lezen, dan heb je mij te pakken.

Conclusie

België wint.

Uruguay - Frankrijk in Boeken

Het WK 2018 maar dan in boeken.
Ik heb het net bedacht. En de eerste wedstrijd is meteen al lastig want ik ken geen boeken over of schrijvers uit Uruguay. En dat terwijl het boek van goede huize zal moeten komen. Het Uruguyaanse boek moet het namelijk opnemen tegen een boek over de onoverwinnelijken:

Frankrijk: La Zizanie

Voor Frankrijk speelt La Zizanie van Astérix en Obélix. Ik kies het verhaal uit de talloze mogelijkheden die Steinz me biedt, met twee redenen:

1. Natuurlijk, omdat de schrijver onze Galliërs onoverwinnelijk placht te noemen.
2. Gewoon, omdat Zizanie een beetje klinkt als Zinedine Zidane.

Ik moet bekennen dat ik het verhaal niet ken. Maar dat is -voor dit doel- een lacune waarin internet kan voorzien. De eerste indruk die ik krijg is, dat het verhaal misschien niet zo bruikbaar is. 'Roddel en het zaaien van tweedracht' is het thema (volgens Wikipedia). Ik heb van de klok gehoord dat dat wel eens de reden kan zijn voor de vroege uitschakeling van Duitsland. Maar goed, die zijn niet Frans en liggen er dus al uit. 

Gelukkig is er één probaat middel tegen het zaaien van tweedracht: teamgeest. Onontbeerlijk in het voetbal. De Fransen hebben dat. (Klik hier voor een artikel in het Engels waarin dat uiteengezet wordt). En dat maakt dat de kans erg groot is, dat de Fransen deze wedstrijd zullen winnen.

Uruguay: ??? Mario Benedetti

Blijft over de vraag welk boek we in kunnen zetten voor Uruguay. Iemand suggesties?

Edit 6 juli op het nippertje voor de wedstrijd: 

Ik kreeg als suggestie Het Uitstel van Mario Benedetti. Ik ken het boek niet, maar de beschrijvingen die ik op internet vind, zijn intrigerend. Helaas voor dit blog niet echt iets om tegenover de Galliërs te zetten. Gelukkig is Benedetti een schrijver die, op basis van maar liefst twee artikelen (in de Volkskrant en op Wikipedia), op mij overkomt als strijdbaar, non-conformistisch en met leiderskwaliteiten. Dat zijn eigenschappen waarmee je kunt winnen, ook al ben je de underdog. Komt nog eens bovenop dat hij veel prijzen gewonnen heeft.

Conclusie

Frankrijk gaat deze wedstrijd winnen is mijn voorspelling als ik naar de boeken kijk. De onoverwinnelijken met sterke teamgeest winnen het van de strijdbaren. Maar ik ben er niet 100% zeker van. Vlak nooit de strijdbare non-conformist uit, die zou je kunnen verrassen. Dat betekent dat het zomaar een mooie wedstrijd zou kunnen worden. Hoe dan ook, heb ik er een schrijver bij op mijn interesse-lijstje.

Teder is de nacht van F. Scott Fitzgerald

Iets boeit met in dit boek. Het weelderige in combinatie met het tragische waarschijnlijk. Toch vind ik het einde prettig en daar hoop ik altijd op. Het boek is soms ook wel, hoe zeg ik dat, wat weids voor mij. En niet altijd kon ik het helemaal volgen. Ik had misschien ook wel last van het zoeken naar bewijzen van wat ik ergens in een analyse had gelezen: dat het met haar goed af zou lopen en met hem niet (terwijl het in het begin zo anders is). Dat het gaat over ledigheid en verval. Daar kom ik toch liever zelf achter.

Fitzgerald schuwt het commentaar op de levensstijl van de Divers niet. Die doorsijpelende mening komt op mij bijna calvinistisch over. Maar misschien voel ik me teveel aangesproken. Nogmaals: des te prettiger is het einde al is het misschien niet zo bedoeld. Het biedt ruimte voor hoop.

Redelijk fijn taalgebruik, een willekeurig makkelijk gevonden voorbeeld: "Hij bevestigde zijn besluit terwijl hij rond de plekken late namiddagzon in zijn kamer liep." Ik moest de zin twee keer lezen en vind hem mooi nu ik hem begrijp.
Ik heb ook regelmatig moeten gniffelen, en het maakt nieuwsgierig naar psychologie.

Ik las de uitgave van Atlas Contact/LJ Veen Klassiek, vertaling door Henne van der Kooy uit 2000. Dat is een vertaling van de herziene versie, in een andere volgorde dan oorspronkelijk. Fitzgerald wilde de volgorde aanpassen, en was daar niet mee klaar toen hij overleed. Ik ben ook wel benieuwd naar de oorspronkelijke versie, maar zal die toch nooit kunnen lezen zonder te weten wat ik nu weet.

Al met al een boeiend boek over een slimme aimabele man, een vrouw die herstelt van geesteziekte, hun leven samen in (voornamelijk haar) rijkdom. Over Amerikanen in Europa in de jaren twintig van de twintigste eeuw.