Hondehart van Michail Boelgakov

Vermakelijk verhaal met stof tot nadenken en een klein (gekleurd) inkijkje in de Russische maatschappij (begin jaren twintig van de twintigste eeuw). Soms ingewikkeld door het Russische (?) gebruik van verschillende namen voor één persoon, maar het leest verder makkelijk weg.

Dostojevski - Tolstoj - Tsjechov

Gewoon even een overzichtje voor mezelf omdat ik deze Russische schrijvers altijd door elkaar haal. Zeg nou zelf: Misdaad en straf en Oorlog en vrede zijn toch titels die klinken alsof ze door dezelfde auteur geschreven zijn.


Dostojevski (1821 -1881)
Gebroeders Karamazov, Misdaad en straf, De idioot, De speler.

Tolstoj (1828 - 1910)
Oorlog en vrede, Anna Karenina

Tsjechov (1860 - 1904)
De weddenschap, Een trieste geschiedenis, Zaal no. 6 (1892), en De dame met het hondje.

Rusland - Kroatië

Het WK 2018 maar dan in boeken.

Rusland: Michael Strogoff (de koerier van de tsaar)

'Michael Strogoff' van Jules Verne is het verhaal van over een man die eigenlijk niet meer kan winnen. Zijn tegenstander vernedert hem en ondanks zijn slimme optreden en harde terugvechten wordt vrijwel alles hem ontnomen. Maar hij komt terug, beter dan verwacht. Uiteindelijk overwint hij.
Dat lijkt mij het verhaal van het Russische voetbalteam. Niemand gaf een stuiver voor ze, en moet je nu eens zien.

Kroatië: ???

Voor Kroatië vind ik het lastig om een geschikt boek te vinden. 'De Fanclub' van Goran Tribuson wil ik zeker een keer lezen, maar vier vijftigers die dronken worden (onder andere) kan ik niet zo makkelijk omschrijven naar een winnend voetbalteam.
De titel 'De Kroatische god Mars' is veelbelovend maar het blijkt een -weliswaar indrukwekkend- anti-oorlogswerk te zijn. Dat is natuurlijk niet iets waarmee je de oorlog (en voetbal is oorlog) wint.
Nog een veelbelovende titel is 'Voetbal, engelen, oorlog'. Een bundel die een mooie introductie vormt voor de hedendaagse Kroatische literatuur'. Vast een goed plan om die eens te lezen, maar voor nu is het te weinig om het Kroatische team mee op pad te sturen. Ik weet niet of er een verhaal in staat met winnaarselementen.

Iemand suggesties?

De idioot van Dostojevski

Poeh! Een breed en onbegrijpelijk verhaal, maar iedere keer als ik het weg wilde leggen, kwam er net weer een goed stuk. Bijvoorbeeld de (uiteindelijk ook weer te lange) verklaring van Hippolyte vlak voor zijn al dan niet bewust mislukte zelfmoord.
Ik vind het boek ingewikkeld want:
- veel personages, die per personage ook nog met verschillende namen worden aangeduid
- ingewikkelde relaties

- onbekende setting, qua tijd, locatie en cultuur (Bv. wat is of was de status van een vorst? Hoe zat het met weldoeners?)

Is de vorst werkelijk idioot? Het einde doet dat toch vermoeden, maar verder vind ik hem het hele boek door behoorlijk verstandig. Zijn echte gevoelens en wat daarachter zit, waarom hij dingen voelt, blijven voor mij wel onduidelijk en soms ook idioot. Waarom houdt hij van Natascha? Wat heeft nou met Aglaja? Wat heeft hij met Rogozjin (bloedbroeders en vijanden, is dat laatste werkelijk alleen de strijd om een vrouw?)

Maar andere personages zijn minstens zo idioot. Lizaveta verandert wel honderd keer nogal plotseling van mening over de vorst.

Misschien heb ik wel deels dezelfde vraagtekens als Dostojevski op wilde roepen. Het boek is doorspekt met discussies over of de vorst idioot is of niet. En ook 'de adel' is aan discussie onderhevig in het boek, zij het op een andere manier.